کلاغ

سه شنبه یکم مرداد 1387

دستمال کاغذی

دستمال کاغذی به اشک گفت:

قطره قطره‌ات طلاست

یک کم از طلای خود حراج می‌کنی؟

عاشقم "با من ازدواج می‌کنی؟

اشک گفت:

ازدواج اشک و دستمالِ کاغذی!

تو چقدر ساده‌ای خوش خیال کاغذی!

توی ازدواج ما، تو مچاله می‌شوی

چرک می‌شوی و تکه‌ای زباله می‌شوی

پس برو و بی‌خیال باش

عاشقی کجاست!

تو فقط دستمال باش!

دستمال کاغذی، دلش شکست

گوشه‌ای کنار جعبه‌اش نشست

گریه کرد و گریه کرد و گریه کرد

در تن سفید و نازکش دویدخونِ درد

آخرش، دستمال کاغذی مچاله شد

مثل تکه‌ای زباله شد

او ولی شبیه دیگران نشد

چرک و زشت مثل این و آن نشد

رفت اگرچه توی سطل آشغال

پاک بود و عاشق و زلال

او با تمام دستمال‌های کاغذی فرق داشت

چون که در میان قلب خود

دانه‌های اشک کاشت.

http://dokhtare-darya.blogsky.com/

ادامه مطلب

لينک نوشته| نوشته شده در ساعت 21:19 توسط : کیوان

دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387

کلاغ

بنا به تقلید کاری از خاله شادونه " کلاغ " شد !

ادامه مطلب

لينک نوشته| نوشته شده در ساعت 19:42 توسط : کیوان

سه شنبه یازدهم تیر 1387

خواب شيرين

آن گاه كه نگاهت از من ربودي ؛
خواب شيرينم ،
       چه معصوم
             لرزيد و فرو ريخت .
ناگاه ويران شد اتاق كوچك خوشبختي من .
انگار كه با هم ساخته بوديم
     خشت به خشت با نگاهت با كلامم .
آخر چگونه ميشد
     اينهمه آيينه را بي نگاه تو صيقل دهم ؛
         هنگام كه سرود خوان تو بودم ؟
كجاست شبهاي سر شار از سكوت
    و بيداري دل من در تلاقي بارش نور ؛
آن گاه كه نيمه شب ، به يك چشم ،
      مهتاب از فراز آسمان بدستم خيره بود ؟
آري سرانگشتم از اشتياق
     بر دكمه ميرفت آن چنان ،
      كه هنوز
            بياد ندارم از او چنبن رقص و جنون !
ديگر آن ديوانه
    با چه بهانه
         پيكر ترا
            روي صفحه تشنه تصويرگَرَم ترسيم كند ؟
و قلب تو...
    آه قلب تو!
و قلب تو در سينه اي رفت
   كه ندانست
     كه هر روز در طلوع سحر ،
        براي يك سلام كوچك من
           با چه اشتياق مي تپيد !
و دلم به هرنيمه شب
صداي قلب ترا
      ازاين همه دور
          دزدانه ميشنيد !
و لبهايم با نگاهي آشفته
اين قلب لب فرو بسته را
      چگونه مي بوسيد ...
ادامه مطلب

لينک نوشته| نوشته شده در ساعت 22:39 توسط : کیوان

دوشنبه سوم تیر 1387

حجم مبهم

حجم مبهمي از زمان

بي هيچ تصوري

در فرا پيش و فرو پسي

آوايي گنگ بر بستري بي انتظار

و

موسيقي اي بي هيچ ضرباهنگي

که کلام معناداري را به بازار بنشاند

جاده اي کج

کلامي بي مفهوم

سکوتي سنگين

وته مانده اي از

زيبايي يک لبخند

"جمشيد اسمعلي"

ادامه مطلب

لينک نوشته| نوشته شده در ساعت 7:32 توسط : کیوان

چهارشنبه پانزدهم خرداد 1387

حسرت زندگي

پيش از خواب يادم افتاد

گفت: بيا برويم به قول خودت

چه دوراني! من در شروع بلوغ بودم.

بعد از عبور هوا تدريجا ابري شد

زنان با شال ارغواني بر سر

چهره‌ها به تردي نان گرده‌ي تازه

از خم خيابان‌ها و كوچه‌ها دوان مي‌گذشتند

كاش من ساكن اينجا بودم.

مگر خواب به داد برسد

گاه حسرت زندگي را دارم

يكي شدن با خاك و باران و آفتاب

زماني دراز به انتظار رويش گياه نشستن

شب‌ها از زور خستگي به خوابي سنگين فرو رفتن

بي كابوس و بي رويا

حيف، اين عادت من نيست.

شعر از «نازگل ناهيدی»

ادامه مطلب

لينک نوشته| نوشته شده در ساعت 15:19 توسط : کیوان

جمعه دهم خرداد 1387

شیدا شدم

فریاد های شادی کودکان در میان درختان می پیچد

درختان بر خود می لرزند

تار استاد

می نوازد

باد می پیچد در صدای دلنشین تار

دود از دستان من به آسمان می رود

چشمهایم به دنبال دل سوخته ام می گردند

کاغذهایم در آسمان به پرواز درمی آیند

پیدا

شدم

شیدا

شدم

ادامه مطلب

لينک نوشته| نوشته شده در ساعت 14:31 توسط : کیوان

جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387

قوانین زندگی

قانون1: بيائيد ذهنمان را سرشار از فكر آرامش،

شجاعت، سلامتي و اميد كنيم زيرا زندگي ما همان

چيزي است كه ذهنمان مي سازد.

قانون 2: بيائيد حتي با دشمنان حتيٌ الامكان درگير

نشويم ، زيرا اين كار بيشتر از آن كه آنها را آزرده خاطر

كند، از ما نيرو مي گيرد.بيائيد حتي يك دقيقه را هم

صرف فكر درباره كساني كه دوست نداريم نكنيم.

قانون 3: الف- به جاي نگراني درباره ناسپاسي، انتظار

ناسپاسي داشته باشيم. يادمان باشد كه حضرت

مسيح فقط در يك روز ده آدم جذامي را شفا داد وفقط

يك نفر از او تشكر كرد. ب- يادمان باشد كه تنها راه

دست يافتن به خوشحالي وسعادت، انتظار تشكر از

ديگران نيست، بلكه بخشش را بايد به خاطر شادي

بخشش دوست داشت. د- يادمان باشد كه سپاسگز

اري را بايد همچون بذري كاشت بنابراين اگردوست

داريم، فرزندانمان آدمهاي شكرگزاري بار بيايند، بايد اين

صفت را به آنها بياموزيم.

قانون4: هميشه چيزهايي را كه بايد شكرشان را به ج

ا بياوريد بشماريد، نه مشكلاتتان را.

قانون 5: از ديگران تقليد كوركورانه نكنيم. خودمان را

بشناسيم وخودمان باشيم زيرا حسادت يعني جهل و

تقليد يعني خودكشي.

قانون 6: وقتي تقدير به دستمان يك ليمو ترش ميدهد، از

آن شربت درست كنيم.

قانون 7: با اندكي شاد كردن ديگران، اندوه خود را از ياد

ببريم. وقتي به ديگران نيكي مي كنيد به خود نيكي

كرده ايد. ديل كارنگي

ادامه مطلب

لينک نوشته| نوشته شده در ساعت 13:46 توسط : کیوان

جمعه نهم فروردین 1387

همه ويراني من ، خرج آبادي تو

همه ويراني من ، خرج آبادي تو

چکنويس دل من ، حکم استادي تو

برگ هائي که غزل ، شده بازيچه او

سند زندگيم ، فرفره بادي تو

مثل کابوس شدم ، در شبي رويائي

آذر زرد من و ، خواب خردادي تو

آسمان از قفس ِ ، باورم پر زده است

در قفس بودن من ، خرج آزادي تو

خانه ي

شعر ِ

مرا ،

اشک

ويران

کرده،

قالب ِ

سست ِ

من و ،

حرف هائي

که در غزل

آبشان کردم

چکنويس دل من ، حکم استادي تو

همه ويراني من ، خرج آبادي تو

طعم تلخ غزلم ، آخرش شيرين شد

شادي از رفتن من ، شادم از شادي تو

عشق يک جانبه ام ، باعث رنجش تو

پس خداحافظتان

ادامه مطلب

لينک نوشته| نوشته شده در ساعت 1:50 توسط : کیوان

شنبه سوم فروردین 1387

عیدت مبارک

ادامه مطلب

لينک نوشته| نوشته شده در ساعت 23:25 توسط : کیوان

شنبه بیست و نهم دی 1386

ساکتم اما سکوتم عمر طولانی نداره

ساکتم اما سکوتم عمر طولانی نداره

همین روزها باز طغیان میکنم......

ادامه مطلب

لينک نوشته| نوشته شده در ساعت 17:33 توسط : کیوان